Αρχεία: Projects

Open to 15 Athens-based emerging writers under 35, independently selected by Mousse, the two-day free Writing Workshop was led by Barbara Casavecchia, Chief Editor at Mousse, and Danai Giannoglou, co-founder and curator at Enterprise Projects and EP Journal. The program, launched by Mousse and Phenomenon, featured writing sessions offering participants hands-on guidance and critical feedback within an intimate, collaborative, and experimental environment.

Mousse will publish one of the best contributions emerging from the workshop on the magazine’s website, as a further reflection on the Athens art scene.

Στα Soft Walls, προσκαλούμε καλλιτέχνες και επιμελητές που κατοικούν μόνιμα, περιστασιακά ή στιγμιαία την Αθήνα να μοιραστούν κομμάτια, σημεία, αφορμές ή σκέψεις γύρω από την πρακτική τους μέσα στα πλαίσια μια καλλιτεχνικής διάλεξης.

Τα Soft Walls λειτουργούν ως πλατφόρμες ακρόασης και συνομιλίας, είναι προσκλήσεις και ευκαιρίες να συναντηθούμε, να μοιραστούμε και να γεμίσουμε τον χώρο με λέξεις και σκέψεις τις οποίες θεωρούμε οχήματα και καταλύτες των κοινών μας εμπειριών. 

Αυτό το μήνα τα Soft Walls παρουσιάζουν τον καλλιτέχνη Ανδρέα Ράγκναρ Κασάπη

 Δευτέρα 12 Μαίου στις 19:30

Γλώσσα: Ελληνικά

Διάρκεια: 45 λεπτά

Ο Ανδρέας Ράγκναρ Κασάπης (γ.1981, Ελλάδα) στην πρακτική του αφιερώνεται στα μέσα της ζωγραφικής, του ήχου και του κειμένου. Σε κάθε εκδοχή υπάρχει μια υποτονικά επαναληπτική διάθεση στον ρυθμό και την σύνθεση. Τα ζητήματα της σχέσης του χώρου και του αντικειμένου, της προοπτικής, της διάρκειας, του απόηχου ,της διαστρωμάτωσης και της επιπεδότητας, του λάθους και εν κατακλείδι το ζήτημα της μνήμης στο πολιτισμικό πλαίσιο των τεχνικών εικόνων αποτελούν κατευθύνσεις για τον ίδιο.

 Έχει πραγματοποιήσει ατομικές και δυατομικές εκθέσεις όπως Ελαστιότητα- Radio Athenes, Αθήνα 2022, Το αβαθές Δωμάιο – A Sud,
Pescara 2022, Το να βλέπεις μια πολυκατοικια ως σπηλιά- Kalfayan galleries, Αθήνα 2021. Το χίωνι λιώνει σαν μέσα σε δωμάτιο, Ανδρέας Ράγκναρ Κασάπης / Κωνσταντίνος Χατζηνίκολαου – Tavros, Αθήνα, 2021, Τραγούδια, Αθανάσιος Αργιανάς / Ανδρέας Ράγκναρ Κασάπης – Hero Gallery, Άμστερνταμ, 2018, Κυματοθραύστης Ανεξάρτητος χώρος, Αθήνα 2015. Πως μπορεί κάποιος να θυμηθεί την δίψα; – Loraini Alimantiri Gallery, Αθήνα 2011. Bones are Tight -Loraini Alimantiri Gallery, Αθήνα2008. Numb – Loraini Alimantiri Gallery,Αθήνα 2006. Sleep Maps, Εκθεσιακος χωρος Βαβέλ Αθήνα 2006, καθώς έχει συμμετάσχει και σε ομαδικές εκθέσεις μεταξύ των οποίωνDocumenta 14 (καλλιτ. διευθυντής Adam Szymczyk επιμ. Κατερίνα Τσέλου, Αθήνα, Κάσελ 2017), Reverb, new art from Greece (επιμ. Εβίτα Τσοκάντα – Ειρήνη Ευσταθίου, Βοστόνη, 2014), Hell as Pavillion (επιμ. Νάντια Αργυροπούλου, Palais de Tokyo, Παρίσι, 2013), Heaven, Athens Biennale (επιμ. Χριστόφορος Μαρίνος, Αθήνα 2009), Anathena (επιμ. Μαρίνα Φωκίδη – Μαρίνα Γιώτη, Αθήνα 2006). 

Οι μουσικές εκδόσεις του περιλαμβάνουν, Rooms in negative-Lucky Boys κασέτα (untitled. 1) 2019,
Rooms in Negative, βινύλιο (2009),
και Μουσική για τις χορογραφίες της Αγνής Παπαδέλη Ρωσσέτου 2016-2024.

Στα Soft Walls, προσκαλούμε καλλιτέχνες και επιμελητές που κατοικούν μόνιμα, περιστασιακά ή στιγμιαία την Αθήνα να μοιραστούν κομμάτια, σημεία, αφορμές ή σκέψεις γύρω από την πρακτική τους μέσα στα πλαίσια μια καλλιτεχνικής διάλεξης.

Τα Soft Walls λειτουργούν ως πλατφόρμες ακρόασης και συνομιλίας, είναι προσκλήσεις και ευκαιρίες να συναντηθούμε, να μοιραστούμε και να γεμίσουμε τον χώρο με λέξεις και σκέψεις τις οποίες θεωρούμε οχήματα και καταλύτες των κοινών μας εμπειριών. 

Αυτό το μήνα τα Soft Walls παρουσιάζουν την καλλιτέχνιδα Nona Inescu την Τρίτη 17 Δεκεμβρίου στις 19:00

Γλώσσα: Αγγλικά

Διάρκεια: 45 λεπτά

Η Nona Inescu (γ.1991) ζει και εργάζεται ανάμεσα στην Αθήνα και το Βουκουρέστι. Ολοκλήρωσε τις σπουδές της στο τμήμα φωτογραφίας και βίντεο του National University of Arts στο Βουκουρέστι, έπειτα από σπουδές στο Chelsea College of Art & Design του Λονδίνου και στη Βασιλική Ακαδημία Τεχνών της Αμβέρσας.

Η διεπιστημονική καλλιτεχνική της πρακτική περιλαμβάνει τη φωτογραφία, το βίντεο, τις εγκαταστάσεις και τα γλυπτά.  Μέσα από θεωρητικές και λογοτεχνικές οπτικές, τα έργα της εστιάζουν στη σχέση μεταξύ του ανθρώπινου σώματος και του περιβάλλοντος, καθώς και την επαναδιαπραγμάτευση του συγκεκριμένου ζητήματος υπό το πρίσμα του post-human. Οι διαμεσολαβητικές ιδιότητες του σώματος αποδίδονται με διαφορετικούς τρόπους, εξερευνώντας μια ανάγνωση του κόσμου που καθοδηγείται από το συναίσθημα και διεκδικεί τη θέση του ως σημείο επαφής μεταξύ του εαυτού και της πραγματικότητας. Ο γεωλογικός χρόνος και η έντονη αλληλεπίδρασή με το περιβάλλον μας συνθέτουν την αισθητική μιας αρχέγονης και σύγχρονης ενότητας μέσα σε μια οργανική και βιολογική τεχνόσφαιρα.

Πρόσφατες εκθέσεις της έχουν λάβει χώρα μεταξύ άλλων στην Catinca Tabacaru Gallery (Βουκουρέστι), Kandlhofer Galerie (Βιέννη), Salonul de Proiecte (Βουκουρέστι), Brooke Benington (Λονδίνο), SylviaKouvali (Λονδίνο), Goethe Institut (Βουκουρέστι), Le CAP Saint-Fons (Λυόν), Kunstraum Kreuzberg (Βερολίνο), MAMAC (Νίκαια); Radius (Delft), SpazioA (Pistoia), Centre Clark (Μόντρεαλ), Art Encounters Biennale (Τιμισοάρα), KVOST (Βερολίνο); Peles Empire (Βερολίνο), basis (Φρανκφούρτη), Tallinn Art Hall (Ταλίν), Museo della Montagna (Τορίνο).

Στα Soft Walls, προσκαλούμε καλλιτέχνες και επιμελητές που κατοικούν μόνιμα, περιστασιακά ή στιγμιαία την Αθήνα να μοιραστούν κομμάτια, σημεία, αφορμές ή σκέψεις γύρω από την πρακτική τους μέσα στα πλαίσια μια καλλιτεχνικής διάλεξης.

Τα Soft Walls λειτουργούν ως πλατφόρμες ακρόασης και συνομιλίας, είναι προσκλήσεις και ευκαιρίες να συναντηθούμε, να μοιραστούμε και να γεμίσουμε τον χώρο με λέξεις και σκέψεις τις οποίες θεωρούμε οχήματα και καταλύτες των κοινών μας εμπειριών. 

Αυτό το μήνα τα Soft Walls παρουσιάζουν την καλλιτέχνιδα Κατερίνα Κομιανού την Τετάρτη 30 Oκτωβρίου στις 19:00

Γλώσσα: Ελληνικά

Διάρκεια: 45 λεπτά

Η Κατερίνα Κομιανού είναι καλλιτέχνιδα με έδρα την Αθήνα. Σπούδασε γλυπτική στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών της Αθήνας και αυτή την περίοδο κάνει μεταπτυχιακό στο τμήμα Σχεδιασμός-Χώρος-Πολιτισμός του Εθνικού Μετσόβειου Πολυτεχνείου, γνωστού και ως Πολυτεχνείο.

Έχει παρουσιάσει τη δουλεία της σε εκθέσεις στο Μουσείο Μπενάκη, στην γκαλερί gb agency στο Παρίσι, στο Ίδρυμα Ωνάση, στο Haus N Athen off-site, στον Χώρο Πολιτισμού ‘Κτίριο Νόμπελ’ αλλά και στο Radio Athènes. Η Κομιανού έλαβε το βραβείο SNF Artist Fellowship από την ARTWORKS το 2019.

Στα Soft Walls, προσκαλούμε καλλιτέχνες και επιμελητές που κατοικούν μόνιμα, περιστασιακά ή στιγμιαία την Αθήνα να μοιραστούν κομμάτια, σημεία, αφορμές ή σκέψεις γύρω από την πρακτική τους μέσα στα πλαίσια μια καλλιτεχνικής διάλεξης.

Τα Soft Walls λειτουργούν ως πλατφόρμες ακρόασης και συνομιλίας, είναι προσκλήσεις και ευκαιρίες να συναντηθούμε, να μοιραστούμε και να γεμίσουμε τον χώρο με λέξεις και σκέψεις τις οποίες θεωρούμε οχήματα και καταλύτες των κοινών μας εμπειριών. 

Αυτό το μήνα τα Soft Walls παρουσιάζουν την καλλιτέχνιδα Τζάνις Ραφαηλίδου Τετάρτη 19 Ιουνίου στις 20:00

Γλώσσα: Αγγλικά

Διάρκεια: 45 λεπτά

Η Τζάνις Ραφαηλίδου (1984, Ελλάδα) ζει και εργάζεται μεταξύ Άμστερνταμ και Αθήνας. Ήταν φιλοξενούμενη καλλιτέχνις στο Rijksakademie (2013–14) και ήταν επίσης υπότροφος του ARTWORKS (2020) και του Onassis Air (2024). Έχει κάνει τη διδακτορική της διατριβή στις Καλές Τέχνες, στο University of Leeds (2012). 

Τον Δεκ 2024, θα παρουσιάσει μια σειρά από νέα έργα ως μέρος της ατομικής της έκθεσης στο ΕΜΣΤ. Το 2023, είχε την ατομική της στο Εye Filmmuseum του Άμστερνταμ, όπου παρουσίασε ένα σημαντικό εύρος από δουλειές στην κινούμενη εικόνα σε συνδυασμό με εγκαταστάσεις και μεγάλου-μεγέθους γλυπτά. Το 2022,  παρουσίασε δουλειά στην 59η Μπιενάλε της Βενετίας, σε επιμέλεια της Cecilia Alemani (2022). 

Το σύνολο του έργου της συνδυάζει το φιλμ, τις εγκαταστάσεις βίντεο, τη γλυπτική, τις χωρικές εγκαταστάσεις, το κείμενο και το σχέδιο, όπου η μη ανθρώπινη και μη λογοκεντρική δράση αναγνωρίζεται για να αποκτήσει πολιτικές και ηθικές διαστάσεις, εν είδει αρχαιολογίας. Τα έργα κινούμενης εικόνας της τοποθετούνται στο περιθώριο του αστικού, ενώ τα στοιχειώνουν αδέσποτα σκυλιά, θηράματα κυνηγιού, ξεχασμένα ερείπια και η αίσθηση της εγκατάλειψης. Νεκρά και ζωντανά, ανθρώπινα και μη ανθρώπινα όντα συνυπάρχουν σε μια συμφωνία ονείρου και αισθησιασμού, διαμορφώνοντας μια οπτική γλώσσα που βασίζεται στην σιγή του ανθρώπινου, τη σωματικότητα και τις υφές.

Η δουλειά της έχει παρουσιαστεί σε διάφορους χώρους, μεταξύ των οποίων τα, opbo studio (ατομική, 2023), Centraal Museum (ατομική, 2019), Fundació Antoni Tàpies (2021), Goethe-Institut Athen (2021), MAXXI (2020/2022), State of Concept Athens (2020), Manifesta 12 (2018), Palazzo Medici Riccardi (2017), Centre d’art Contemporain Chanot (2017), Mardin Biennial (2018), Kunsthalle Munster (2017), EYE Filmmuseum (2016/2021), PalzoStrozziaz (2015). Τα πρόσφατα έργα της έχουν λάβει την υποστήριξη τουΕΜΣΤ, του Eye, του ART for the World, του Fondazione In Between Art Film, του Mondriaan Fund, τουNetherland Film Fund και του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου.

Πρόγραμμα προβολών και συζήτηση

Επιμέλεια: Marta Federici

Σε συνεργασία με το 3 137

Το “To find the words again and hear the silences” είναι ένα πρόγραμμα προβολών σε επιμέλεια της Marta Federici, το οποίο παρουσιάζει τέσσερα έργα που πραγματοποιήθηκαν την τελευταία δεκαπενταετία από καλλιτέχνες που χρησιμοποιούν την κινούμενη εικόνα για να ανιχνεύσουν μη γραμμικές διαδρομές στο χρόνο και στο χώρο, σαν μια προσπάθεια να ανακατασκευάσουν προσωπικές και συλλογικές μνήμες. Η εκδήλωση παρουσιάζεται από το 3 137 και φιλοξενείται στο χώρο του Enterprise Projects, την Πέμπτη 28 Μαρτίου 2024.

Οι προβολές ξεκινούν στις 19:00 και  θα προβληθούν οι ακόλουθες ταινίες: Deep Sleep (2014) της Basma Alsharif, Neither on the Ground, nor in the Sky (2019) της Hera Büyüktaşcıyan, The Interpreter (2009) των Maria Iorio και Raphaël Cuomo και A Country of Two (2016) της Neritan Zinxhiria. Μετά τις προβολές θα ακολουθήσει  συζήτηση μεταξύ της επιμελήτριας Marta Federici και του σκηνοθέτη Neritan Zinxhiria.

Το πρόγραμμα προβολών αποτελεί μέρος της έρευνας που πραγματοποίει η Marta Federici, το οποίο έχει αναπτυχθεί με την υποστήριξη του προγράμματος του Ιταλικού Συμβουλίου και της Γενικής Διεύθυνσης Σύγχρονης Δημιουργικότητας του Ιταλικού Υπουργείου Πολιτισμού με στόχο την προώθηση της σύγχρονης ιταλικής τέχνης στον εξωτερικό. Η εκδήλωση με τίτλο Geografie dei sé / Geographies of the Selves, διερευνά την παραγωγή εικόνων και την επεξεργασία αφηγήσεων σε έργα βίντεο και πειραματικές ταινίες που αναπαριστούν μεταβαλλόμενα εδάφη στην περιοχή της Μεσογείου. Διερωτώμενη για τον ρόλο και τις δυνατότητες των καλλιτεχνικών πρακτικών να γίνουν μάρτυρες των έντονων διαδικασιών αλλαγής που μεταβάλλουν την κοινωνική και φυσική διαμόρφωση αυτής της περιοχής, η έρευνα αναπτύσσει προβληματισμούς σχετικά με θέματα όπως η κατασκευή ηγεμονικών αφηγήσεων, το τοπίο ως σφαίρα επεξεργασίας της αίσθησης του ανήκειν και η ανθρώπινη ικανότητα να αναπαριστά και να κατοικεί/περιηγείται στη χωροχρονική διάσταση.

Τα έργα που περιλαμβάνονται στο πλαίσιο της έκθεσης  “To find the words again and hear the silences” ξεδιπλώνουν γεωγραφίες, βιωματα και  εμπειρίες, εξερευνώντας την αίσθηση της μετατόπισης, της απομάκρυνσης και της ύπαρξης σε οριακούς χώρους και καταστάσεις: ούτε στο έδαφος ούτε στον ουρανό, ούτε στο παρελθόν ούτε στο παρόν, ούτε ριζωμένα ούτε υψωμένα – παραθέτοντας τα λόγια του Büyüktaşcıyan. Ανακατασκευάζοντας αποσπασματικές αφηγήσεις που εναλλάσσονται με λήψεις τοπίων, ονειρικά οράματα, αρχειακές φωτογραφίες, home movies, ποιητικούς διαλογισμούς και καταγραφές μιας συζήτησης που έλαβε χώρα σε ένα καφέ, τα έργα των καλλιτεχνών συνθέτουν ένα ταξίδι που διασχίζει διαφορετικές χώρες και θάλασσες και συνυφαίνει αποσπάσματα ιδιωτικών ιστοριών και δημόσιων μαρτυριών. Αρχαίοι τόποι και ερείπια γίνονται χώροι απήχησης των σημερινών συνθηκών διαβίωσης, καθώς οι εικόνες και οι λέξεις προκαλούν σενάρια μιας κοινής σύγχρονης κοινωνικοπολιτικής ιστορίας.

Πρόγραμμα 

19:00-19:10 Παρουσίαση

19:10-20:20 Προβολές

Σειρά προβολών:

Basma Alsharif, Βαθύς ύπνος, 12’45”

Hera Büyüktaşcıyan, Ούτε στο έδαφος ούτε στον ουρανό, 10”.

Maria Iorio και Raphaël Cuomo, Ο διερμηνέας, 36”.

Neritan Zinxhiria, Μια χώρα των δύο, 9”.

20:20-21:00 Συζήτηση μεταξύ της Neritan Zinxhiria και της Marta Federici

Η έρευνα της Marta Federici με τίτλο Geografie dei sé / Geographies of the Selves χορηγείται απο το Italian Council program (2023)

Στα Soft Walls, προσκαλούμε καλλιτέχνες και επιμελητές που κατοικούν μόνιμα, περιστασιακά ή στιγμιαία την Αθήνα να μοιραστούν κομμάτια, σημεία, αφορμές ή σκέψεις γύρω από την πρακτική τους μέσα στα πλαίσια μια καλλιτεχνικής διάλεξης.

Τα Soft Walls λειτουργούν ως πλατφόρμες ακρόασης και συνομιλίας, είναι προσκλήσεις και ευκαιρίες να συναντηθούμε, να μοιραστούμε και να γεμίσουμε τον χώρο με λέξεις και σκέψεις τις οποίες θεωρούμε οχήματα και καταλύτες των κοινών μας εμπειριών. 

Αυτό το μήνα τα Soft Walls παρουσιάζουν την καλλιτέχνιδα Lola Gonzàlez Τετάρτη 10 Απριλίου στις 19.00

Γλώσσα: Αγγλικά

Διάρκεια: 45 λεπτά

Η Lola Gonzàlez (1988, Γαλλία) εργάζεται εδώ και αρκετά χρόνια στις διασταυρώσεις του βίντεο, του ήχου και τηςπερφόρμανς. Διερευνώντας τις έννοιες της συλλογικότητας, της αφοσίωσης, της φιλίας, της γενιάς και της γλώσσας, το έργο της αμφισβητεί τους κοινούς μας φόβους και τις ελπίδες μας για το μέλλον. Αναπτύσσει τα ερευνητικά της έργα σε πολλές χώρες, σε διαφορετικές κοινότητες φίλων ή αγνώστων. Από το 2021 και σε συνεργασία με τον Malak Maatoug, διευθύνει το La Maison dans laquelle, έναν κοινωνικό, καλλιτεχνικό και εκπαιδευτικό χώρο στο Ντορντόν της Γαλλίας.

Η δουλειά της έχει παρουσιαστεί σε πολλά ιδρύματα εντός και εκτός Γαλλίας, όπως στο MAC της Λυών, στο CentreGeorges Pompidou και στο Palais de Tokyo του Παρισιού, στο MAAT της Λισαβόνας και στο Basis της Φρανκφούρτης. Έχει συμμετάσχει σε πολλά προγράμματα φιλοξενίας καλλιτεχνών, μεταξύ άλλων και στο Pavillon du Palais de Tokyo του Παρισιού, στο Flax του Λος Άντζελες και στο Homesession της Βαρκελώνης, ενώ επίσης ήταν φιλοξενούμενη καλλιτέχνις της Villa Médici στη Ρώμη για την περίοδο 2018/2019. Την εκπροσωπεί η γκαλερί Marcelle Alix στο Παρίσι.

Στα Soft Walls, προσκαλούμε καλλιτέχνες και επιμελητές που κατοικούν μόνιμα, περιστασιακά ή στιγμιαία την Αθήνα να μοιραστούν κομμάτια, σημεία, αφορμές ή σκέψεις γύρω από την πρακτική τους μέσα στα πλαίσια μια καλλιτεχνικής διάλεξης.

Τα Soft Walls λειτουργούν ως πλατφόρμες ακρόασης και συνομιλίας, είναι προσκλήσεις και ευκαιρίες να συναντηθούμε, να μοιραστούμε και να γεμίσουμε τον χώρο με λέξεις και σκέψεις τις οποίες θεωρούμε οχήματα και καταλύτες των κοινών μας εμπειριών. 

Αυτό το μήνα τα Soft Walls παρουσιάζουν το καλλιτεχνικό δίδυμο Latent Community την Τρίτη 26 Μαρτίου στις 19.00.

Γλώσσα: Ελληνικά

Διάρκεια: 45 λεπτά

Οι Latent Community είναι ένα διεπιστημονικό καλλιτεχνικό δίδυμο που αποτελείται από τους εικαστικούς καλλιτέχνες και σκηνοθέτες Σωτήρη Τσίγκανο και Ιώνιαν Μπισάι. Οι δυο τους εμβαθύνουν στην κινούμενη εικόνα στο πλαίσιο έργων που προκύπτουν μετά από εκτενή έρευνα, και τη χρησιμοποιούν ως εργαλείο για τη διερεύνηση ζητημάτων κοινωνικής, πολιτικής και οικολογικής δικαιοσύνης. Η διεπιστημονική τους πρακτική περιλαμβάνει την εκτεταμένη έρευνα πεδίου, σε συνδυασμό με στρατηγικές συσχέτισης και κινηματογραφικές πρακτικές, σε μια απόπειρα αποκατάστασης πολιτικών γεγονότων  που έχουν ξεχαστεί, ενίσχυσης φωνών που δεν έχουν ακουστεί και διερεύνησης υπό κατάρρευση  οικοσυστημάτων.

Η δουλειά τους έχει παρουσιαστεί σε διεθνείς εκθέσεις και φεστιβάλ, όπως στην Μπιενάλε της Αθήνας (2017), στη documenta 14–Πρόγραμμα Δημόσιων Δράσεων (2017), στο Sharjah Film Platform–Sharjah ArtFoundation (2019), στον χώρο τέχνης Recontemporary στο Τορίνο (2019), στο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης (2020), στο PCAI–Polyeco Contemporary Art Initiative (2020), στο School of Waters–Μπιενάλε Νέων Δημιουργών Ευρώπης και Μεσογείου Mediterranea 19 (2021) και στην 23η Μπιενάλε του Σίδνεϊ: Rīvus(2022). Έχουν διακριθεί με βραβεία και υποτροφίες από φορείς όπως οι LOOP Barcelona, Sharjah ArtFoundation, το Πρόγραμμα Υποστήριξης Καλλιτεχνών Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος-ARTWORKS και η Πρωτοβουλία για τις Δημόσιες Ανθρωπιστικές Επιστήμες Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος (SNFPHI) του Πανεπιστημίου Κολούμπια, ενώ επίσης έχουν συμμετάσχει σε προγράμματα φιλοξενίας καλλιτεχνών όπως το Caravan Residency Program (Cittadellarte-Fondazione Pistoletto & Centre for Fine Arts–Bozar).

Το Enterprise Projects εγκαινιάζει μια νέα σειρά συναντήσεων, με τίτλο Soft Walls, στις οποίες προσκαλούμε καλλιτέχνες και επιμελητές που κατοικούν μόνιμα, περιστασιακά ή στιγμιαία την Αθήνα να μοιραστούν κομμάτια, σημεία, αφορμές ή σκέψεις γύρω από την πρακτική τους μέσα στα πλαίσια μια καλλιτεχνικής διάλεξης.

Τα Soft Walls λειτουργούν ως πλατφόρμες ακρόασης και συνομιλίας, είναι προσκλήσεις και ευκαιρίες να συναντηθούμε, να μοιραστούμε και να γεμίσουμε τον χώρο με λέξεις και σκέψεις τις οποίες θεωρούμε οχήματα και καταλύτες των κοινών μας εμπειριών. 

Ο κύκλος των καλλιτεχνικών διαλέξεων, Soft Walls, ξεκινά με την καλλιτέχνιδα Δήμητρα Κονδυλάτου την Κυριακή 18 Φεβρουαρίου στις 18.00.

Γλώσσα: Ελληνικά

Διάρκεια: 45 λεπτά

Η Δήμητρα Κονδυλάτου ζει και εργάζεται στην Αθήνα. Ενδιαφέρεται για τα όρια της τέχνης και τη σχέση της με τον τουρισμό και την καθημερινή ζωή, τα οποία μελετά μέσω της σύνθεσης έργων κινούμενης εικόνας και της επεξεργασίας εικόνων και κειμένων. Η μεθοδολογία της αναπτύσσεται συχνά σε συνομιλία με άλλα πεδία, με τη συμμετοχή της σε ομαδικά projects, και την παρουσίαση της δουλειάς της σε φεστιβάλ, εκθέσεις, συνέδρια και εκδόσεις. Είναι μεταπτυχιακή απόφοιτος του DutchArt Institute (2017) και της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών (2012). Το 2022 συμμετείχε στα προγράμματα φιλοξενίας ISCPστη Νέα Υόρκη με την υποστήριξη του ARTWORKS και Saari residence στη Φινλανδία με την υποστήριξη του KoneFoundation. Το 2019 συμμετείχε στο Πρόγραμμα Υποστήριξης Καλλιτεχνών ARTWORKS (Ίδρυμα Σταύρος Νιάρχος). Το 2012-2018 εργάστηκε και διηύθυνε τον ξενώνα Νήιον στη Λευκάδα, όπου πραγματοποίησε το project φιλοξενίας The island-resignified (2015-2017). Ήταν μέλος και συνιδρύτρια της kyklada.press (2020-2021) και μέλος του TWIXTlab (2017-2018). 

Η νέα περφόρμανς της ομάδας Nova Melancholia χρησιμοποιεί ως ready made – τίτλο το όνομα του θρυλικού καλλιτέχνη της πρωτοπορίας του 20ου αιώνα, Marcel Duchamp (1887-1968), που επηρέασε και συνεχίζει να επηρεάζει, όσο λίγοι, την αντίληψή μας για την τέχνη. Πνεύμα ανεξάρτητο, λάτρης του παιχνιδιού και της ειρωνείας, ο Μαρσέλ Ντυσάν υπήρξε κυβιστής ζωγράφος, μέλος του Dada, σουρεαλιστής, αρνητής της ζωγραφικής, εισηγητής του ready made, επαγγελματίας σκακιστής, διοργανωτής εκθέσεων, πρόδρομος της εννοιολογικής τέχνης και σημαντική αναφορά για την Pop Art και τις μεταμοντέρνες αισθητικές, άνθρωπος ευφυολόγος, τυχερός, πετυχημένος…

Μας ενδιαφέρει η μέθοδος “Marcel Duchamp”, οι στρατηγικές του, οι ιδέες του, η πρακτική του. Πρόκειται για μια παράσταση που διεκδικεί μια ορισμένη κληρονομιά: το διάχυτο πνεύμα αμφισβήτησης, τη διαρκή ειρωνεία και αυτο-ειρωνεία, την αναζήτηση της ανατροπής, του καινοφανούς και της πρόκλησης, την παιγνιώδη προσέγγιση των πραγμάτων, τη συμπερίληψη του τυχαίου στην καλλιτεχνική διαδικασία, τη σημαίνουσα χειρονομία.

Το όνομα-τίτλος της περφόρμανς λειτουργεί ως μια πλατφόρμα επιπρόσθετης σημασιοδότησης και χαλαρής σύνδεσης διαφορετικών υλικών. Ο “Marcel Duchamp” μπορεί να είναι μόνο η αφορμή, το περιτύλιγμα ενός περιεχομένου. Και το περιεχόμενο είναι η ίδια η Nova Melancholia που προσπαθεί να ορίσει -μέσα στα χρόνια- μια γενεαλογία ανθρώπων, καλλιτεχνών, μεθόδων, τρόπων εργασίας… μια συγκεκριμένη ευαισθησία ως προς τα πράγματα.

Η παράσταση είναι ένας εορτασμός για τα 15 χρόνια παρουσίας της ομάδας (2007-2022) στο μεταβαλλόμενο τοπίο της θεατρικής και εικαστικής περφόρμανς. Θα φιλοξενηθεί διαδοχικά σε τέσσερις χώρους της σύγχρονης εικαστικής σκηνής της Αθήνας, στο State of Concept, στο ΟΧΤΩ, στον TAVROS, στο Enterprise Projects, για ένα πενθήμερο σε κάθε χώρο, και θα απλωθεί χρονικά σε διάστημα τεσσάρων μηνών.

* Μια πρώτη εκδοχή της περφόρμανς παρουσιάστηκε στην Ανάφη, στα φαινόμενα (Association Phenomenon & Συλλογή Kerenidis Pepe) τον Ιούλιο 2021, ως δίπτυχο μαζί με ένα εικαστικό έργο του VASKOS υπό τον κοινό τίτλο «Δεδομένα: 1ον Η στιγμιαία ακινησία, 2ον Τα σπασίματα».  

* Η παραγωγή της παράστασης πραγματοποιείται με την επιχορήγηση του ΥΠΠΟ.

στοιχεία παράστασης

Σύλληψη-οργάνωση: Βασίλης Νούλας & Κώστας Τζημούλης
Σκηνοθεσία: Βασίλης Νούλας
Σκηνικά-Κοστούμια: Κώστας Τζημούλης
Βοηθός σκηνοθέτη: Ελισάβετ Ξανθοπούλου
Διάρκεια: 90 λεπτά

Περφόρμερς: Χριστίνα Καραγιάννη, Σταύρος Καραμπάτσος, Μάριο Μπανούσι, Νίκος Ντάσης, Δέσποινα Χατζηπαυλίδου

Μια παραγωγή της Nova Melancholia

Διάρκεια: 80 λεπτά

Το Enterprise Projects με χαρά παρουσιάζει την εγκατάσταση Counter(-) του Μιχαήλάγγελου Βλάσση Ζιάκα.

Το Counter(-) προσεγγίζει την πράξη της ρευματοκλοπής χρησιμοποιώντας τα ‘’εργαλεία’’ του ντοκιμαντέρ. Μέσα από μια σειρά βιντεοσκοπημένων συνεντεύξεων, αποτέλεσμα πολυετούς καλλιτεχνικής έρευνας, ο Βλάσσης Ζιάκας διαπραγματεύεται τις πολιτικές διαστάσεις ατομικών και συλλογικών παρεμβάσεων στο δίκτυο ηλεκτροδότησης καθώς επίσης τα κίνητρα και τον χαρακτήρα άσκησής τους που εκτείνονται από αδυναμία αποπληρωμής των λογαριασμών μέχρι συνειδητή ιδεολογική στάση, και από καιροσκοπία μέχρι κίνηση αλληλεγγύης.

Οι άξονες πάνω στους οποίους κινείται αυτή η απόπειρα καταγραφής, ανάλυσης και προσέγγισης  εναλλάσσονται διαρκώς μέσα από διαφορετικές παρουσίες. Η τεχνική αυτή καθαυτή, η μετατροπή της σε γνώση και ο τρόπος διάδοσης, η επιλογή και υποκειμενικότητα του χρωματισμού της πράξης, καθώς και η κατανόηση του εκάστοτε πλαισίου συνδιαμορφώνουν ένα πολυφωνικό σύνολο.

Οι ερωτώμενοι καλούνται να καλύψουν τα πρόσωπά τους με όποιο τρόπο επιθυμούν σε μια διαδικασία αναπαράστασης του κοινωνικοπολιτικού εαυτού τους στα πλαίσια της συνέντευξης.

Το Counter(-) δεν επιδιώκει μια συμβατική αποτύπωση του φαινομένου της ρευματοκλοπής. Αντ’ αυτού, με αφετηρία την χαρτογράφηση ενός δικτύου δρώντων, διαπραγματεύεται τους ποικίλους τρόπους με τους οποίους τα υποκείμενα επιλέγουν να νοηματοδοτήσουν μια παραβατική πράξη, συγκροτούν πολιτικό και ηθικό λόγο γύρω από αυτή, και αναπαριστούν τους εαυτούς τους στα πλαίσια που ορίζει η συνέντευξη.

Το Enterprise Projects παρουσιάζει τον φάκελο του EP Journal στα πλαίσια του 2ου Athens Art Book Fair.

Η Συλλογή Kerenidis Pepe και ο οργανισμός Association Phenomenon σας παρουσιάζουν με ιδιαίτερη χαρά τα φαινόμενα, ένα πρόγραμμα σύγχρονης τέχνης διάρκειας μίας εβδομάδας, που θα πραγματοποιηθεί στην Ανάφη στις 5–12 Ιουλίου 2021, με προσκεκλημένους τους χώρους τέχνης 3 137, Enterprise Projects, The Island Club, ΤΟ ΟΧΤΩ και State of Concept Athens, από την Ελλάδα και την Κύπρο.

Τα φαινόμενα —σε πληθυντικό αριθμό— αποτελούν μια εναλλακτική έκδοση του Phenomenon, της μπιενάλε σύγχρονης τέχνης που πραγματοποιείται στην Ανάφη από το 2015. Τα φαινόμενα αντανακλούν και ανταποκρίνονται στην τρέχουσα περίοδο, όποτε έννοιες όπως ο χώρος, οι κοινωνικές συναναστροφές, η μετακίνηση και η κλίμακα έχουν διαστρεβλωθεί, αποκαλύπτοντας τις θεσμικές εξουσίες που συχνά τις καθορίζουν. Μέσα από αυτήν τη διοργάνωση ευελπιστούμε ότι θα αναλύσουμε τους καιρούς που ζούμε ως μια ευκαιρία να αναστοχαστούμε την έννοια του χώρου και, πιο συγκεκριμένα, του δημόσιου χώρου ως ένα πεδίο που δημιουργείται λόγω της παρούσιας των σωμάτων που σχηματίζονται εντός αυτού, στο πλαίσιο μίας διαρκούς πολιτικής διαπραγμάτευσης και όχι ως ένα δοχείο που απλώς τα φιλοξενεί. Ερωτήματα που αφορούν τις χωρικότητες, τις ετεροτοπίες, τις πρωτοβουλίες μικρής κλίμακας, καθώς και τις έννοιες της συλλογικότητας και της φροντίδας, θα αποτελέσουν τη βάση ενός συλλογικού τρόπου εργασίας και θα γίνουν το αντικείμενο των ερευνητικών και καλλιτεχνικών πρακτικών, όπως και των δράσεων κοινωνικού χαρακτήρα που θα παρουσιαστούν σε στενή συνεργασία πάντα με τους κατοίκους της Ανάφης, ενώ θα σχετίζονται με την ιστορία του νησιού.

Κάθε προσκεκλημένος χώρος τέχνης θα επιμεληθεί μίας ημέρας, προτείνοντας και συντονίζοντας μία δράση που μπορεί να ποικίλει —από μία περφόρμανς, μία προβολή, ή ένα εργαστήριο έως μία διάλεξη, μία συζήτηση, μία λογοτεχνική ανάγνωση ή μία παρουσίαση— και η οποία θα αποτελέσει ένα από τα κεφάλαια μίας ανοιχτής και συνεχιζόμενης αφήγησης που θα εκτυλιχθεί στο χρονικό διάστημα μίας εβδομάδας. Προτεραιότητα θα δοθεί σε ανοιχτούς-δημόσιους χώρους, οι οποίοι συνδέονται άρρηκτα με την ερευνητική θεματική του προγράμματος, αλλά και για τον περιορισμό της διασποράς της παγκόσμιας πανδημίας. Στο πλαίσιο αυτό, θα εφαρμοστούν όλα τα μέτρα ασφάλειας και προφύλαξης για την προστασία των κατοίκων και των επισκεπτών της Ανάφης.

Στο πλαίσιο της ενασχόλησής του με τις εκδόσεις, τον γραπτό λόγο, τη γλώσσα και τη μετάφραση, το Enterprise Projects παρουσιάζει το εγχείρημα Στην άκρη της γλώσσας.

Το περιβάλλον του πρότζεκτ συνθέτουν τρία στοιχεία, το ηχητικό τεκμήριο μιας συζήτησης με θέμα τις σχετικές με την τέχνη εκδόσεις στην Ελλάδα, η οποία πραγματοποιήθηκε τον Δεκέμβριο του 2020 ανάμεσα στη Μαργαρίτα Αθανασίου, στη Δέσποινα Ζευκιλή, στην Έλενα Παπαδοπούλου, στον Θεόφιλο Τραμπούλη και στην Εβίτα Τσοκάντα, η επιτόπια γλυπτική εγκατάσταση του Κώστα Ρουσσάκη, η οποία δημιουργεί έναν νέο χώρο και διαπραγματεύεται την εμπειρία της κλίμακας, ενώ επιτρέπει στο κοινό να την κατοικήσει, και η ηχητική εγκατάσταση Oral Fixation (2021) της Μαρίνας Μήλιου-Θεοχαράκη, η οποία προσεγγίζει τη φωνή, την ομιλία και το αισθητηριακό τους αποτύπωμα.

Το εγχείρημα Στην άκρη της γλώσσας αποτελεί μια πλατφόρμα συνύπαρξης διαφορετικών εργαλείων, μορφών και προσεγγίσεων που αφορούν τον λόγο, τα όσα υπάρχουν πριν από αυτόν και εκείνα στα οποία μπορεί να μετουσιωθεί.

Συμμετέχοντες
Μαργαρίτα Αθανασίου, Δέσποινα Ζευκιλή, Έλενα Παπαδοπούλου, Θεόφιλος Τραμπούλης, Εβίτα ΤσοκάνταΜαρίνα Μήλιου-Θεοχαράκη, Κώστας Ρουσσάκης
Σχεδιασμός ήχου: Δημήτρης Πατσαρός

Εγκαίνια: Σάββατο 22/5, 16:00-22:00
Διάρκεια: 22/5-18/6/2021
Ώρες λειτουργίας: Παρασκευή και Σάββατο 16:00-20:00

Η ηχογραφημένη συζήτηση ανάμεσα στη Μαργαρίτα Αθανασίου, στη Δέσποινα Ζευκιλή, στην Έλενα Παπαδοπούλου, στον Θεόφιλο Τραμπούλη και στην Εβίτα Τσοκάντα είναι στα ελληνικά, διαρκεί 1 ώρα και 15 λεπτά και θα ξεκινά στις 16:00, στις 17:30 και στις 18:45.

Λόγω των μέτρων για την αντιμετώπιση της πανδημίας Covid-19, στον χώρο μπορούν να εισέρχονται μέχρι και δέκα άτομα ταυτόχρονα. Η χρήση μάσκας και η τήρηση αποστάσεων είναι υποχρεωτικές.

Mε την υποστήριξη του Υπουργείου Πολιτισμού και Αθλητισμού

It’s Time All the Time for Radical Friendship is a project initiated by Swimming Pool at the time of lock-down due to the Covid-19 pandemics, that aims to enable an attentive interrelation between art organizations, in order to make concerns, politics and action, but most of all invention, shareable across different contexts and ecosystems.

The practice of reflection on instituting as invention is central to the program of Swimming Pool that has been defined by the relation of the exhibition space to the empty pool on the terrace: since the founding, both cubes – the white and the blue – appeared to be intrinsically entangled, and it was by invoking, living, and expanding this entanglement that Swimming Pool has been instituting itself ever since. Later, this entanglement also gave rise to an educational program for founders and curators of art organizations – as different as project spaces, collectives and initiatives, micro institutions –, whose aim was to broaden the scope of reflection on instituting and curating via an institution, mainly by involving the experience of different actors and contexts. As a result, it seeded the ground for many institutional friendships to grow together.

It’s Time All the Time for Radical Friendship is, thus, guided by the need to continue the conversations with our befriended organizations – Apparatus 22, ODD, fluent, TIER, Enterprise Projects – that would allow to better comprehend the circumstances that are given to similar organizations, and cultivate a ground for coming together. To call for “radical friendship” is to ask to pay utmost attention to complexities, desires and vulnerabilities surrounding each of our practices, and make such awareness central when growing common structures. It is also carried by the belief that such an encounter would allow for a better understanding of our situatedness and responsibility, while layering on our actions of care and solidarity.

It’s Time All the Time for Radical Friendship, however, is not a plea only for those involved in this frame. Through the project, we believe that we are able to better identify the social and political relevance of art institutions that are not bound to the market as commercial galleries, or have representative purposes as museums and large institutions. Indeed, while the cultural sector worldwide has been immensely hit by the Covid-19 crisis and the art sectors have had to put again and again most of their their activities entirely on hold, it was such art organizations who transitioned through various cycles of self-reflexion, political work and institutional visioning that have enabled them to promptly resonate with recent transformations.

Another essential part of the project and its trajectories is, thus, its desire to draw the attention to the question of how we could institute better. Many art organizations all over the world let a pattern of institutional critique be shaped around decentralization, political involvement and care, on the one hand, and collaborative practices, on the other. Only through making space for individual and collective needs and particularities, vulnerabilities and responsibilities, we can allow invention to take place, and see social textures to emerge, with their own rhythms, resonance, and language, along with new laws and a state apparatus.

Another essential part of the project and its trajectories is, thus, its desire to draw the attention to the question of how we could institute better. Many art organizations all over the world let a pattern of institutional critique be shaped around decentralization, political involvement and care, on the one hand, and collaborative practices, on the other. Only through making space for individual and collective needs and particularities, vulnerabilities and responsibilities, we can allow invention to take place, and see social textures to emerge, with their own rhythms, resonance, and language, along with new laws and a state apparatus.

A conversation with Viktoria Draganova, Cristina Bogdan, Dragoș Olea, Lorenzo Sandoval and Benjamin Busch, Alexandro Alonso, Danai Diannoglou and Vasilis Papageorgiou, will be streaming on Swimming Pool’s YouTube channel this Friday, December 4th, between 18:00 – 20:00 CET.

The exhibition can be visited until Sunday, December 6th, after which an online version will be visible on the Futura website.